Welkom op Sporting '70 MC1 08/09

Het begon allemaal nog zo goed. Met veertien meiden (zonder de geblesseerde Rechelle en Sarah, maar met Lot) verlieten we in het zonnetje het Sporting-terrein voor een korte rit richting Maarssen. Daar aangekomen was de lucht al helemaal dichtgetrokken. Er blies een flinke wind dwars over het ons inmiddels bekende achterste veld. Vorige week hadden de meiden een duidelijke overwinning behaald tegen Delta Sports, terwijl de Maarssensen een flink pak slaag had gekregen van VRC (6-0). Misschien kwam het daardoor dat de wedstrijd wat slap werd begonnen. De tegenstanders duwden ons terug op eigen helft, overigens zonder echt kansen af te dwingen. Pas na een minuut of vijf kwamen we onder die druk uit. Daarna ontspon zich een spannend maar niet bijster goed potje voetbal. Onze spitsen werden niet goed bereikt, terwijl het middenveld en de verdediging alle zeilen moesten bijzetten om te voorkomen dat de kleine, maar razendsnelle spits van Maarssen voor onze keepster kon opduiken. Isa (goeie tackle!) en Paula waren ongelukkig aan de wedstrijd begonnen , maar kwamen naarmate de wedstrijd vorderde beter in hun spel. Laatste vrouw Janneke speelde gelukkig vanaf het begin een goede partij (ook volgens de coach van de tegenstander), waardoor keepster Emma S. niet tot grootse daden werd gedwongen. Althans… …niet in de eerste helft. Na een half uur moest rechtsback Maudy met enkelklachten worden gewisseld. Senna, inmiddels op haar eigen schoenen (ze had de eerste twintig minuten gespeeld op de ruim 30 jaar oude kicksen van Kristiens moeder, omdat ze haar eigen schoenen was vergeten), verving haar overigens prima. Naarmate de rust dichterbij kwam werd het spel van Sporting beter, hetgeen vlak voor het rustsignaal resulteerde in een mooi uitgespeelde kans voor Emma Z. Haar afstandschot zeilde net over.

In de tweede helft werd het iets beter. Het initiatief kwam meer bij Sporting te liggen. Laura en Emma Z. kregen wat kleinere kansen, maar hun schoten gingen net naast of werden goed gepakt door de prima keepster van Maarssen. Het zou toch niet op strafschoppen gaan uitlopen?
In de 19de minuut van de tweede helft lukte het Emma Z. om Laura vrij voor die keepster te zetten en omdat ze nu geen tijd kreeg om na de denken haalde ze snel uit met haar linkerbeen. Hij zat, 0-1!
Maarssen zette nu alles op alles om een gelijkmaker te forceren. Hierdoor werd onze keepster gedwongen om alles uit de kast te halen. Bij een redding raakte geblesseerd omdat ze, liggend op de grond, door een beknelde arm een schot met haar hoofd moest tegenhouden. Flink groggy en met een tand door de lip moest ze zich laten vervangen door Kristien.
Uit dier eerste uittrap wist uiteindelijk Josien het net te vinden, maar deze treffer werd vanwege buitenspel geannuleeerd. Hierna nam de druk van Maarssen verder toe. Het werd billenknijpen. Weg was weg. Voorin probeerden o.a. Lot en Josien tijd te winnen door de bal zolang mogelijk in hun bezit te houden. De vijfendertig minuten waren allang verstreken, maar de scheidsrechter weigerde af te fluiten. Jazeker, de blessure en vervanging van de keepster hadden een paar minuten gekost, maar de 10 minuten die er nu werden bijgeteld waren toch overdreven. Toen uiteindelijk het laatste fluitsignaal klonk was de opluchting bijzonder groot. We waren, zonder goed goed te spelen, weer een ronde verder gekomen. Da's trouwens ook een kwaliteit: niet goed spelen en toch winnen.

Toch moet er in het verdere verloop van het bekertoernooi uit een ander vaatje getapt gaan worden. Dit soort wedstrijden moeten serieuzer worden aangepakt. Door de speelsters, die het allemaal wat lichtvaardig opnamen, en ook door de coach die er ook vanuit ging dat dit varkentje wel even gewassen zou worden. Weer wat geleerd en ook genoeg inspiratie opgedaan voor de komende trainingen.